Nocne istoty – Ciemno wszędzie, nudno wszędzie

Co roku jesteśmy zaskakiwani małymi, festiwalowymi horrorami, które trafiają do niewielkiej ilości kin i zyskują uznanie wśród fanów kina grozy. Nagradzane już na paru festiwalach filmowych argentyńskie Nocne Istoty zapowiadały jak jeden z tych horrorów. Mainstream przyzwyczaił nas (i wielu już zanudził) horrorami z motywem nawiedzonego domu wg tej jednej, sprawdzonej formuły. Zwykle początkowo obserwujemy…

Dziedzictwo Hereditary VS Suspiria – Pojedynek gigantów

W tym roku nowa fala horrorowa weszła na zupełnie nowy poziom. To, co było ciekawym zjawiskiem na przestrzeni ostatnich lat, w tym roku stało się głównym filmowym trendem. Dzisiaj ambitne niezależne horrory trzęsą Hollywood. Dlatego też chciałbym porównać dwa najważniejsze tegoroczne tytuły z tego gatunku. Pełnometrażowy debiut (!) reżyserski Ariego Astera, Dziedzictwo Hereditary i artystyczny…

Suspiria – Wszystko o mojej matce

Oryginalne Suspiria (1977) Dario Argento to jeden z moich ulubionych horrorów. Ten flagowy klasyk giallo można odznaczyć wieloma przymiotami, ale na pewno nie można go podejrzewać o wysokie ambicje na poziomie treści. Prosty straszak o wiedźmach grasujących w szkole tanecznej, z krwawymi rytuałami w charakterze gwoździ programu, oprawiony fowistycznym wachlarzem kolorystycznym i estetyczną wisienką na…

Halloween – 40 lat później

Noc Halloween — czas, w którym ludzie ozdabiają domy upiornymi dekoracjami, organizują imprezy, a dzieci w strojach najróżniejszych straszydeł zbierają cukierki i robią psikusy. To także najlepszy czas na oglądanie horrorów, a co może być lepszego na Halloween niż seans… Halloween? Święto Halloween ma takie szczęście, że na jego cześć powstał jeden z najlepszych i…

Climax – Tainted Love

Śmietanka festiwalowej publiczności pokochała najnowsze dziecko jednego z najbardziej kontrowersyjnych twórców współczesnego kina – tym razem tylko sześć osób wyszło z canneńskiego pokazu, miast spodziewanej połowy. Widownia Nowych Horyzontów zobaczyła w nim najintensywniejsze doświadczenie filmowe co najmniej bieżącego roku. Teraz Climax rozchodzi się po kinach na całym świecie i unicestwia niewinność zwyczajnych widzów. Jak opisać…

„Apostoł” – recenzja nowego filmu Netflixa

Nie lubię horrorów. Nie dlatego, że się ich boję, po prostu nie przemawia do mnie chęć straszenia samego siebie. Czym innym są dla mnie książki tego gatunku, których może nie darzę wielką miłością, ale bardzo doceniam. Z filmami jednak mam dość jednoznaczny związek – żaden. Perełki A jednak od czasu do czasu daję się namówić…

Zakonnica w przebraniu

Kto by się spodziewał, że po Marvelu najprężniej rozwijającym się kinowym uniwersum będzie… uniwersum Obecności. Obie części wyreżyserowane przez Jamesa Wana osiągnęły ogromny sukces, a w międzyczasie powstała też seria spin-offów o lalce Annabelle. Teraz przyszedł czas na Zakonnicę. Film, który osiągnął wielki sukces kasowy, ale zebrał wiele negatywnych opinii. Akcja filmu ma miejsce w latach…

The Meg – Piekielna głębia

Lata 90. Okres, w którym wszystko wydawało się prostsze. Do szczęścia wystarczył film akcji z odpowiednio umięśnionych bohaterem, lub horror o zmutowanym krokodylu lub rekinie. Wszelkie banały, absurdy i schematy, zamiast przeszkadzać, w jakiś dziwny sposób uprzyjemniały seans. Czasy te wróciły, za sprawą filmu The Meg. Międzynarodowa morska stacja badawcza odkryła nieznane dotąd rejony oceanu…

Dlaczego krytycy kochają horrory, a widzowie nienawidzą?

Coraz częściej na najróżniejszych portalach o tematyce filmowej możemy spotkać się ze zjawiskiem, w którym dany horror jest bardzo pozytywnie odbierany przez wielu krytyków, a z kolei przez wielu widzów skrajnie negatywnie. Ostatnio tak było w przypadku filmu Dziedzictwo. Hereditary. Skąd to wynika spróbuję wytłumaczyć w moim artykule. Dziedzictwo. Hereditary zdecydowanie podzieliło publikę. Przez krytyków okrzyknięty…

Hereditary – Szepty i krzyki

Historia lubi się powtarzać. Ten truizm to jeden z potencjalnych tematów do dyskusji o filmie Ariego Astera, ale nie tylko. To może być także komentarz do przyjęcia owego horroru przez widzów, co wpisuje się w pewną, zauważalną od dawna, tendencję. Wychodzi ciekawy artystycznie, unikający schematów film grozy – krytycy pieją z zachwytu, zwyczajni widzowie kinowi…